ปาย....ใครๆ ก็อยากไป...ฉันไปมาแล้ว..อิจฉาไหมล่ะ

ไปมาแล้ว Pai In Love รู้แล้วทำไม ใครๆ ก็อยากไปปาย การเดินทางครั้งนี้ใช้วิธีแบกเป้ขึ้นหลัง สรุปกระบวนการ/และการเดินทาง ครั้งนี้

ค้นคว้าข้อมูลให้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นหนังสือท่องเที่ยว เว็บไซด์ต่างๆ ท่องมาแล้ว จนได้ข้อมูลมากเพียงพอ นำมาวางแผนการท่องเที่ยว แต่ก็ไม่ค่อยดีนักหรอกเพราะตอนนั้นไม่มีหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับการท่องเที่ยวปายเท่าที่ควร (เกือบไปกับบริษัททัวร์แล้ว แต่โชคดีไม่ค่อยมีคนจองทัวร์ เลยได้ไปเอง ประทับใจกว่ากันเยอะ)

จองตั๋ว จองรถ จองที่พัก 1) รถไฟกรุงเทพฯ นครพิงค์800 บาท 2)รถเช่าจากเชียงใหม่ไปส่งปาย และวันที่ 2 ไปเที่ยวแม่ฮ่องสอนแต่แวะเที่ยวระหว่างทางด้วยน่ะ ไม่กล้าเช่ารถขับเองไม่ชินทางกลัวตกหน้าผา 3,600 บาท 3)จองตั๋วกลับ One-Two-Go 1,750 บาท 4)จองที่พักขากลับที่เชียงใหม่ศรีสุภาเกสเฮ้าบนถนนวัวลายสำหรับวันเสาร์เพื่อขึ้นเครื่องกลับวันอาทิตย์ คืนละ 500 บาท

ออกเดินทางเย็นวันพุธ ด้วยรถไฟ กรุงเทพฯ-นครพิงค์ ทำไมถึงเลือกรถขบวนนี้นะเหรอ เหตุผลง่ายๆ คือ มันออก 18.00 น. หลังเวลางาน และที่สำคัญที่สุดมันไปเช้าที่ลำปาง คุณเคยนั่งรถไฟไปลำปางไหม เสียวสุดยอดเมื่อมองลงไปด้านล่างรางรถไฟ มันวิ่งอยู่บนยอดเขา ด้านล่างเป็นหุบเขาน่ะ ถ้าไม่ใช่หน้าร้อน วิวจะสวยมากๆ ต้นไม้เขียวชอุ่ม มีทะเลหมอกบนยอดดอย แค่นี้ก็ทำให้นั่งเคลิ้มไปได้ประมาณชั่วโมงกว่า จนใกล้ถึงเชียงใหม่ (แต่อันนี้ไม่มีรูปมาอวดน่ะ แบตเตอรี่หมด ขอแก้ตัวเที่ยวหลัง) แต่เห็นกี่ที กี่ที ความรู้สึกเหมือนเดิม อยากให้รักษาป่าไม้ไว้นานๆ เก็บสิ่งที่ดีๆ เหล่านี้ไว้ให้คนรุ่นหลังได้เห็นบ้าง

ถึงสถานีเชียงใหม่ประมาณ 7.00 น. รู้สึกรถไฟเสียเวลานิดหน่อย เนื่องจากจะไปเที่ยวทั้งวัน ต้องอาบน้ำก่อน เลยอาบน้ำที่สถานีรถไฟ(ไม่ได้เรทเอ็กซ์ เล่าเพื่อให้เข้าใจวิธีการเดินทางน่ะ) เสียค่าอาบน้ำ 5 บาท ห้องน้ำสะอาดพอสมควร เสร็จแล้วก็เดินออกไปพบลุงแม้ว ลุงแม้วก็เริ่มกระบวนการนำเที่ยวของแก่ โดยเริ่มต้นพาไปทานโจ๊กรสดีที่หน้าตลาดไนท์บราซ่าฮึมรสชาติก็โอเค ราคาสมเหตุสมผล จากนั้นก็เริ่มเดินทางไป อ.ปาย ระหว่างทางลุงแม้วก็พาไปแวะเที่ยวได้แก่ น้ำตกตาดโตนน้ำพุร้อนห้วยป่าแป๋ห้วยน้ำดัง เสียค่าธรรมเนียมเข้าเขตอุทยาน 70 บาท แต่เป็นตั๋วเวียนคือจ่ายที่เดียวแล้วก็ใช้ได้ 3 ที่เลย ไม่ต้องจ่ายเงินอีก สะดวกดี และราคาพอประมาณ หนทางค่อนข้างจะลึกลับซักหน่อยถ้าไม่ใช่คนแถวนั้นก็คงหายากซะหน่อย เพราะเป็นทางแยกไปจากทางเอก ระหว่างทางก็ดูพืชพันธุ์ที่ไม้แปลกๆ สวนผลไม้ เช่น สวนลิ้นจี่กำลังสุกแดงพอดี มีให้ดูตลอดทาง สวนเมี่ยง สวนส้ม สวนลำใยฯลฯแต่ไม่ค่อยมีดอกไม้ป่าให้ดูมากนักเพราะไม่ใช่ฤดูหนาว แต่ยังไงต้นไม้ก็เขียวชอุ่มร่มรื่นดีชอบ

มีสิ่งหนึ่งที่ประทับใจมากที่สุดในเขตอุทยานทั้งหมดคือ เห็นนกปรอทหัวโขน(นกกรงหัวจุก)จำนวนพอประมาณบินเล่นไปมา เป็นคู่ๆ อย่างมีความสุขนึกในใจโชคดีน่ะแกมาเกิดภาคเหนือ เกิดภาคใต้บ้านฉัน ได้กระโดดไปมาแต่ในกรงแน่ โชคดีจริงพวกแก

คนที่ไม่เคยไปปายถ้าไปครั้งแรกคงต้องแวะระหว่างทางเพื่อหยุดพักอาการมึนหัว เพราะโค้งมันเยอะมากจริงๆแต่เนื่องจากนั่งหน้าไปกับลุงแม้ว แล้วก็ดูโน่นนี้นั้น..ข้างทางก็เลยลืมมึน ระหว่างลุงก็ก็หยุดพักให้กินขนม แถวที่หยุดรถเมล์แดงจากเชี่ยงใหม่ไป ปาย แม่ฮ่องสอนก็มีคนลงมาทานขนม เยอะอยู่ นั้งบนรถคงเบื่อ มีฝรั่งจำนวนมากนิยมนั่งรถชนิดนี้ เพราะมันราคาถูกดีแค่ 80 บาท รถวิ่งช้า นั่งชมวิวไปได้เรื่อยๆ เหมือนกัน กว่าจะถึงปายก็เกือบ 4 โมงเย็นกว่าแล้ว ก่อนถึงตัวเมืองปาย แวะท่าปายแค้มปิ้ง เป็นรีสอร์ทที่ต่อน้ำพุร้อนจากบ่อน้ำพุของปายมาให้บริการแช่ตัวแก่แขกที่มาแวะเยี่ยม หรือเข้าพักก็ได้ รีสอร์ทสวยดี อ่างน้ำก็น่าแช่ดีด้วย(มิน่าผู้ชายชอบลงอ่าง) ราคาก็ไม่แพง

แล้วก็เดินทางไปในตัวเมืองปายหาที่พัก บอกลุงให้หาทีพักให้หน่อยตั้งใจว่าคืนนั้นจะไปเวียนเทียนเพราะมันตรงวันอาสาฬหบูชาพอดี ลุงหาเกสเฮาส์ให้อยู่ตรงข้ามสถานีขนส่ง มีหลายแบบให้เลือก บังกะโลเป็นหลัง หรือห้องแบ่งให้เช่าก็มี มีตั้งแต่ราคา 100 - 500 บาท เลือก 500 เพราะห้องกว้างหน่อยสำหรับ 2 คน แล้วที่สำคัญมีเค้าว่าฝนจะตกคืนนี้ เดี๋ยวคืนนี้ไม่มีอะไรทำ ตายแน่ มีทีวีดูก็ยังดีและอีกอย่างเกสเฮาส์นี้อยู่ติดกับวัดกลาง ถนนประชาราษรังสฤษดิ์ ตอนกลางคืน มีถนนคนเดินด้วย มีของขายหลายอย่าง กะว่าจะเดินออกมาทานข้าว แล้วไปเวียนเทียนคืนนี้ แล้วค่อยเดินเที่ยวถนนคนเดิน ที่ไหนได้ฝนตกกระหน่ำทั้งคืน ก็เลยออกไปหาอะไรทานข้างนอกแต่ไม่ได้ไปเวียนเทียนเลย วัดมืดตืดตื้อไม่มีคนเดินเล่นดูร้านท่ามกลางสายฝนนั้นแหละได้ประเดี๋ยวเดี่ยวเพราะไม่มีอะไรให้ดูเลย มีข้าวให้กินอยู่เจ้าหนึ่งก็บุญแล้ว กะเดี่ยวกินข้าวเสร็จจะไปกินขนมต่อ แต่มีอยู่ร้านเดี่ยวฝนตกคนแย่งซื้อไปหมดแล้วก่อนหน้า กลับไปนอนดูทีวีตามเดิม ดีน่ะยังมีทีวีให้ดู แต่ซักพักทีวีก็ดูเรา ตามฟอร์ม หลับ

เช้านี้ที่ปาย...........เดินเล่นออกไปหาของรับประทาน โอ๋เช้านี้ดีมากเลยมีของกินตอนเช้าเยอะ หมูย่างอันเบอเริ่ม แล้วก็โจ๊กไก่อิสลามแล้วก็นั่งดูผู้คน เด็กๆ เดินไปโรงเรียน ชวนพ่อค้าแม่ค้าคนโน่นนี่คุยด้วยถึงได้รู้ ได้เข้าใจแล้วซักพักก็เริ่มประมวลผลในกะบาลได้ว่า คนส่วนใหญ่ที่มาทำธุรกิจที่ปายนี่ไม่ค่อยมีคนปายหรอก เป็นคนจากที่อื่นแล้วมาค้าขาย แต่เหมือนมาแล้วติดใจที่จะอยู่ที่นี้ อยู่แล้วก็ทำมาค้าขายเลี้ยงชีพด้วยเสียเลยมีตั้งแต่ร้านอาหาร ร้านขนมกาแฟร้านหนังสือ ร้านของชำ ร้านงานศิลปะต่างๆ และอีกสารพัด ส่วนคนพื้นเมืองจริงก็ทำอาชีพเกษตรกรรมตามปกติของเขานั้นแหละแต่คนที่นี้อัธยาศัยดี สงสัยเพราะเบื่อความไร้อัธยาศัยมาจากที่อื่น มาอยู่ที่นี้ก็เลยอัธยาศัยดีกัน ล้อเล่นแต่ปกติคนเหนือก็เป็นคนอัธยาดีอยู่แล้วพูดจาอ่อนหวานน่าฟังไม่ขี้อวด ขี้คุย มีไมตรีจิตน่ะ

ทานอะไรเสร็จลุงแม้วมารับไปเที่ยวแถบในตัวเมืองแม่ฮ่องสอนบรรยายกาศตอนเช้าหนาวดีนี่ขนาดหน้าฝนน่ะ แต่หนาวแบบสบายๆไม่ใช่หนาวเหน็บแบบหน้าหนาวน่าไปแวะดูถ้ำลอด ภูโคลน แล้วก็วังมัจฉา ปลาที่มันอยู่ในถ้ำน่ะ เห็นในทีวีบ่อยๆ จำได้ก๊อ

เอ๋อ!!!!คนที่นี่แปลกเลี้ยงอะไรไม่เห็นล่ามเหมือนที่อื่นไม่ว่าจะเป็น วัวที่เดินหากินกันฝูงตอนเย็นเดินกลับบ้านเอง หรือหมูเดินให้ทั่วหมู่บ้านชาวเขาเอ๋อแปลกดีหมูเดินยังกะนักเลงเลย ตัวเล็กนิดเดียวไม่เห็นกลัวอะไร เดินจิ๋กโก้น่าดูไม่กลัวหมาด้วยแน่ะแต่ที่น่าเป็นห่วงเห็นเด็กๆ เดินเล่นกันไป ระหว่างทางก็แวะหาอะไรเล่นกันไปเรื่อยๆ ตอนนี้มัน 9 โมงกว่าแล้วยังไม่ถึงโรงเรียนอีก เด็กบางคนเห็นเดินตามพ่อแม่ไปทำงานไม่เห็นไปโรงเรียนเลย ฮือน่าเป็นห่วงอนาคตเขาน่ะ ไปถึงตัวเมืองลุงแม้วก็พาไปแวะวัดจองคำที่นี่มีพิพิธภัณฑ์ตุ๊กตาโบราณ แปลกดี แล้วก็ไปพระธาตุดอยกองมู หมดโปรแกรมท่องเที่ยวในวันนี้แล้ว

เดินทางกลับมาที่ปายจ๊ะ ถึงเย็นพอดีซัก 5 โมงเย็นได้บนพระพิรุณ ท่านเจ้าขาหนูเดินทางมาตั้งไกลคืนนี้อย่าให้ฝนตกเลยน่ะเจ้าค่ะ ยังไม่ได้ดูอะไรในปายให้มันละเอียดครบถ้วนเลยเจ้าค่ะ ได้ผลพระพิรุณท่านใจดีจริงๆคืนนั้นฝนไม่ตก ออกไปเดินหาอะไรทานแล้วก็เดินดูบรรยากาศยามค่ำคืนในปายอย่างมีความสุข และตื่นเต้นกับของแปลกใหม่ตามนิสัยของฉันนั้นแหละ

เช้าถัดมาเช่ารถมอเตอร์ไซด์ 80 บาท/วัน น้ำมันใส่เอง ขับเที่ยวตระเวณแถบอำเภอปาย อืม ได้แก่วัดน้ำฮู น้ำตกหมู่บ้านชาวจีนเหมือนสวรรค์มันลิขิตจริงระหว่างทางขับรถไปวัดน้ำฮูเห็นบ้านดินหลังหนึ่งสวยมาก เดินเข้าไปจะขออนุญาตเขาถ่ายรูปขอโทษค่ะมีใครอยู่ไหมค่ะ ซัก 2-3ครั้ง ไม่มีคนตอบเดินเข้าไปถ่ายรูปบ้านจากมุมต่างๆ เจ้าของบ้าน(เจ้าของเกศเฮาส์)ออกมาพอดีฮ้าวคุณ!!!ตกใจตายแน่แล้วเราไม่ได้ขออนุญาตเขาก่อน ตายแน่กู!!!!!!เชิญ เชิญ ถ่ายรูป ดูข้างในได้ตามสบายเลยซักพักแม่ของพี่เจ้าของมาชวนคุยด้วยหาขนมให้กินอีกต่างหาก แล้วก็พาไปดูบ้านหลังอื่นๆก็เลยเล่าให้คุณแม่พี่เขาฟังว่าสนใจบ้านดินอยู่ค่ะ ไม่นึกว่าจะเจอ เห็นแล้วตรงมาเลยค่ะ เรียกคนอยู่พักหนึ่งแล้วค่ะ แต่ไม่มีคนตอบเลยเดินเข้ามา ขอโทษด้วยค่ะคุณแม่ก็บอกไม่เป็นไร แล้วยังบอกถ้าอยากดูบ้านดินแบบอื่นๆ อีก ให้ไปที่เกสเฮาส์ของเพื่อนลูก ชื่อเอมี่บ้านดิน แถมบอกทางเสร็จสรรพ ไปถึงที่เอมี่บ้านดิน ก็บอกพี่เจ้าของว่าสนใจบ้านดินมากค่ะ ขอดูหน่อยได้ไหมค่ะ พี่เขาก็อนุญาตให้เข้าดูได้ทุกหลังใจดีจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คนที่นี่!!!!!!!!!!!!!!!!ฉันหลงรักเธอเข้าแล้วซิ ปาย (ความรู้สึกอันดีแม้ว่าจะเป็นตอนยามบ่ายแก่ๆๆแดดเปรี้ยงๆๆ)

ตอนเย็นแม้ว่าจะยังอยากเที่ยวต่อ แต่หมดเวลาสนุกแล้วซิ ต้องเดินทางเข้าเชียงใหม่เพื่อเดินทางกลับไปทำงาน ณ ที่เดิม ที่ซึ่ง เป็นที่มาของเราแล้ว ลาก่อนน่ะปาย แล้วฉันจะกลับมาใหม่ มาทำความรู้จักเธอให้มากกว่านี้