ขอระบายความอืดอัดใจ 
จิตวิญญานการเป็นอาจารย์ผู้สูงส่ง
 
1. จัดกระบวนการเรียนการสอน เหมือนกับว่ากูรู้ทุกอย่างในโลกนี้ ทำทุกอย่างตามใจที่ตัวเองคิดว่าใช่ โดยไม่เคยสอบถามผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน นั้นๆ ว่ามันเหมาะสม ใช่หรือไม่ อย่างไร หรือเรียนบริหารมามากรู้จักแต่ Maximize Profit
 
2. ปรัชญาการศึกษาอันสูงส่ง  "ฉันจะให้โอกาสคน จะทำให้คนโง่ กลายเป็นคนมีความรู้" แล้วไง แล้วทำตามที่พูดหรือเปล่า อันที่ทำอยู่นะมันตรงกับที่พูดไว้หรือเปล่า
 
3. ใช้อำนาจหน้าที่ของตนเอง เพื่อประโยชน์แก่กรณีตนเอง ไม่สนใจว่ากระทบผู้อื่นอย่างไร โดยเฉพาะต่อนิสิต นี่หรือจรรยาบรรณอาจารย์ที่พร่ำสอนผู้อื่น
 
4. ไม่พอใจใครก็ตามแก้แค้นเขา ไม่จบไม่สิ้น ใช้อำนาจของตนกลั่นแกล้งบุคคลที่ตนไม่พอใจ ให้ตายดิ้นคาส้นตีนให้ได้ นี่หรือความเมตตาของบุคคลที่ได้ชื่อว่าอาจารย์  พึ่งมี
 
5. เสรีภาพทางวิชาการ  ที่ไม่มีสิทธิอะไรทั้งสิ้น แม้แต่แสดงความคิดเห็น
 
6. ไม่ใช่เรื่องของกู กูไม่สนใจ กูมาทำงาน ตอนสิ้นเดือนมีเงินเดือนใช้ก็พอแล้ว ไปยุ่งเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องตัวเดี๋ยวซวยตายห่า
 
7. ไม่รู้ ไม่ใช่เรื่องกู  กูไม่เสียผลประโยชน์ กูไม่ยุ่ง แต่อย่าให้มันเสียผลประโยชน์ขึ้นมาเชียว มันจะพยายามลากเราเข้าไปเป็นพวกมันให้ได้
 
โถ อนาถ
 
นิสิต/นักศึกษา ทรัพยากรบุคคลของชาติ
 
ประเทศไทยอันเป็นที่รักของฉัน